Όταν ένα παιδί έχει υγιή σχέση με το φαγητό αυτό δεν σημαίνει ότι τρέφεται αποκλειστικά με όσα τρόφιμα θεωρούνται ‘υγιεινά’, αλλά ότι μπορεί να καταναλώνει όλα τα διαφορετικά τρόφιμα, με ηρεμία, και σε σύνδεση με το σώμα του.
Χωρίς να περιμένει να απομακρυνθούν οι γονείς του για να φάει στα κρυφά όλα όσα δεν του επιτρέπουν ή τους ακούει να τα δαιμονοποιούν, λέγοντας “πόσο κακό κάνουν”.
Όταν μιλάμε για τη σχέση ενός παιδιού με το φαγητό, θυμηθείτε να κοιτάζετε μακροπρόθεσμα•
Τι νόημα έχει πραγματικά το να ‘κάνετε’ το παιδί σας να φάει λιγότερο από ορισμένα τρόφιμα, απαγορεύοντάς τα, εάν τελικά το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου είναι να τα αναζητά πολύ πιο έντονα και βρεθεί να τα υπερκαταναλώνει — και μάλιστα μαζί με πολλές ενοχές — σε κάποια χρόνια από τώρα;
Καταλαβαίνω ότι όλο αυτό μπορεί να προκύψει από το γνήσιο ενδιαφέρον των γονιών να προστατεύσουν το παιδί τους και να κάνουν το καλύτερο που μπορούν — σε συνδυασμό με τον καταιγισμό πληροφοριών που δέχονται πολλές φορές από ‘ειδικούς’, καθώς και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αξίζει, όμως, κάποιες στιγμές να κάνουμε μια μικρή παύση και να αναρωτηθούμε•
✔️Πώς λειτουργεί στην πράξη η προσέγγιση που ακολουθώ μέχρι τώρα;
✔️Έχει τον αντίκτυπο που θα ήθελα/περίμενα ή μήπως έχει και ορισμένες ανεπιθύμητες επιδράσεις που ενδεχομένως δεν είχα λάβει υπόψη;
✔️Πώς αναμένεται, η προσέγγιση που έχω υιοθετήσει μέχρι τώρα, να επηρεάσει τη σχέση του παιδιού μου, όχι μόνο άμεσα, αλλά και σε 1 χρόνο από τώρα, σε 2 χρόνια… σε 10 χρόνια;
✔️Τι μηνύματα περνάει στο παιδί — ακόμη και εάν δεν τα λέω εγώ άμεσα; Τι επίδραση έχουν επάνω του τα μηνύματα αυτά;
✔️Πώς μπορεί να νιώθει το παιδί μου; (Όχι πώς θα ήθελα να νιώθει, αλλά πώς στ’ αλήθεια μπορεί να νιώθει.)
💕Θυμηθείτε: είναι ανθρώπινο να κάνουμε επιλογές που τελικά η ίδια η ζωή μας προσκαλεί να τις επαναθεωρήσουμε.
Και είναι πολύ σπουδαίο και γενναίο μαζί το να βρίσκετε το θάρρος να αναλογιστείτε πώς οι πράξεις και οι συμπεριφορές σας μπορεί να επηρεάζουν τη σχέση του παιδιού σας με το φαγητό, με τρόπους που πιθανώς δεν είχατε προβλέψει.
Πάντα υπάρχει η επιλογή και η δυνατότητα για να κάνετε μια νέα αρχή και να ξεκινήσετε να προσεγγίζετε τα πράγματα με έναν διαφορετικό τρόπο, με βάση τις νέες γνώσεις που αποκτήσατε και τις συνειδητοποιήσεις που κάνατε.
Σιγά – σιγά. Βήμα – βήμα.
Δεν πρόκειται για αγώνα ταχύτητας, αλλά για μια διαδικασία που για κάθε άνθρωπο έχει το δικό της, εντελώς μοναδικό ρυθμό.
Μην ξεχνάτε να δείχνετε συμπόνια στον εαυτό σας!
Κάνατε πάντα το καλύτερο που μπορούσατε, με βάση τα όσα γνωρίζατε.
Είναι σημαντικό να το αναγνωρίζετε στον εαυτό σας.
Συνεχίστε, τα πηγαίνετε υπέροχα!
Με αγάπη,
Κωνσταντίνα




